ADHD u dzieci - czym jest, objawy, diagnoza. Jak sobie radzić?

Publikacje

ADHDDziecko ma ADHD - czym jest ADHD, objawy, diagnoza. Jak radzić sobie z nadpobudliwością u dziecka?

Dziecko jest ruchliwe, nie potrafi się skupić, ma trudności z koncentracją… - to tylko niektóre cechy dziecka z ADHD, czyli zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. To obecnie najczęściej diagnozowane zaburzenie u dzieci.

Diagnoza jest wieloetapowa, a jej postawienie wiążę się z podjęciem szeregu działań terapeutycznych, mających na celu poprawę jakości życia dziecka oraz jego funkcjonowania w życiu codziennym.

Czym jest ADHD?

ADHD to skrót od nazwy zaburzenia w języku angielskim i oznacza zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. To zaburzenie neurorozwojowe,  diagnozowane u dzieci pomiędzy szóstym a dwunastym rokiem życia. Diagnoza obejmuje wiele etapów i jest dość złożona.

Objawy ADHD

Istotą ADHD jest występowanie określonych objawów w wymienionym wyżej przedziale wiekowym, które utrzymują się przynajmniej przez pół roku. Obejmują one zarówno sferę fizyczną, czyli ruchową, jak i poznawczą oraz emocjonalną. W sferze ruchowej obserwuje się wyraźny niepokój ruchowy, częste gestykulowanie, machanie rekami, podskakiwanie, bezcelowe chodzenie, trudności z pozostaniem bez ruchu przez dłuższy czas. Sfera poznawcza obejmuje trudności ze skoncentrowaniem uwagi i dokończeniem rozpoczętego zadania, pobieżność myślenia, brak wytrwałości w działaniu, szybkie i łatwe przerzucanie uwagi z jednej czynności na drugą. Sfera emocjonalna obejmuje z kolei nadmierną ekspresję uczuć, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych, np. wybuchy złości, impulsywność oraz zwiększoną wrażliwość na bodźce, jakie docierają do nas ze świata zewnętrznego, np. głośną muzykę.

Objawami, które mogą - ale nie muszą - wiązać się z ADHD, są między innymi problemy ze snem, opóźniony rozwój mowy, nadmierna aktywność ruchowa, nadmierna gadatliwość i wiele innych. Ich występowanie może jednak być pomocną wskazówką dla diagnosty.

Kto i jak diagnozuje ADHD?

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej ADHD diagnozuje zespół specjalistów, najczęściej składający się z psychologa oraz pedagoga. Wykonują oni szereg testów, rozmawiają z rodzicami, nauczycielami oraz obserwują dziecko przy pracy. Na podstawie wyników badań, rozmowy z rodzicem, nauczycielami, obserwacji oraz często również zaświadczenia od lekarza, stawiają ostateczną diagnozę. Nierzadko jest ona wynikiem wielu spotkań z dzieckiem i rodzicami. Opiekunowie również muszą obserwować swoje pociechy w domu i zapisywać informacje. O to samo proszeni są nauczyciele. Dla pełnej diagnozy niezbędna jest opinia lekarza neurologa. Gdy diagnoza zostanie postawiona, rodzice oraz nauczyciele otrzymują zalecenia do pracy z dzieckiem. Specjaliści z kolei zobowiązują się objąć je wieloaspektową terapią, w tym zajęciami pedagogicznymi, psychologicznymi i - jeśli to konieczne - terapią logopedyczną. W wielu wypadkach niezbędna jest także farmakoterapia.

Dziecko z ADHD w domu

Bycie rodzicem dziecka z ADHD wcale nie jest proste. Dziecko takie jest wiecznie rozproszone, wymaga ciągłego upominania, zapomina o wielu rzeczach, nie chce skupić się na przykład na odrabianiu lekcji. Niezbędne jest takie przystosowanie środowiska dziecka, aby ułatwić mu funkcjonowanie, biorąc pod uwagę ograniczenia, wynikające z ADHD. Rodzice powinno zadbać o to, aby w najbliższym otoczeniu dziecka było jak najmniej bodźców, którego rozpraszają. Z biurka należy uprzątnąć zbędne przedmioty, wszystkie przybory szkolne powinny być proste, bez zbędnych, kolorowych elementów, które sprzyjają dekoncentracji. Zaleca się pomaganie dziecku w odrabianiu lekcji ale pomoc powinna ograniczać się do odpowiedniego rozłożenia wszystkich zadań domowych, aby uniknąć monotonii. Dziecko z ADHD nie rozwiąże od razu kilku zadań z treścią ani nie napisze od ręki długiego wypracowania. Warto podejść do tego taktycznie: odrobiłeś matematykę? Doskonale, teraz pora na pracę z plastyki. Rysunek gotowy? W takim razie teraz uczymy się słówek z angielskiego. Pamiętajmy, że dziecko z ADHD szybko się nudzi, trzeba więc dbać o to, aby wszystkie jego działania, nawet odrabianie lekcji było różnorodne. W czasie nauki dawajmy dziecku czas na relaks, Lepiej aby były to częstsze ale krótkie przerwy. Niech pociecha w tym czasie wstanie od stołu i na przykład pójdzie do kuchni po picie, wyjdzie z psem, przejdzie się po pokoju, zrobi kilka skłonów, itp.

Dziecko z ADHD w szkole

Tak jak trudno być rodzicem, niełatwo być również nauczycielem dziecka z ADHD. Mały człowiek w mig zaburzy rytm lekcji, kiedy zacznie wstawać z ławki, stukać ołówkiem w blat czy śmiać się na głos. Jak temu zaradzić? Dbajmy o to, aby dzieci były zainteresowane lekcją, mówmy ciekawie, dajmy dużo przykładów, posiłkujmy się obrazami, dźwiękiem, dawajmy dziecku coś dotknąć, pozwólmy mu coś zrobić. Dobrym pomysłem jest także uczynienie z ADHD-owca swojego pomocnika. Jeśli widzimy, ze wyraźnie się nudzi i za chwile zrobi coś, co rozproszy inne dzieci, możemy poprosić go na przykład, żeby wytarł tablice, przyniósł kredę, rozdał słowniki, atlasy, sprawdziany, itp. Dzięki temu nie pozwolimy uczniowi na to, aby się znudził, często będzie w ruchu i będzie czuł się ważny. Pozwoli to nie tylko na zniwelowanie negatywnych skutków ADHD dla funkcjonowania w szkole ale przyczyni się także do zwiększenia pewności siebie i podniesienia samooceny u dziecka.

Artykuły:

16 Votes

Komentarze


KoncentracjaO koncentracji mówi się wiele: jak jest istotna oraz w czym pomaga. Zdolność koncentrowania uwag


MotywacjaNauka, czyli proces przyswajania wiedzy towarzyszy nam przez całe życie. Wciąż czegoś się uczymy, czyn


RewalidacjaZ terminem rewalidacji spotykamy się w wielu sytuacjach, gdyż pojęcie to ma bardzo szerokie znacze


SnobiznO snobach słyszymy często i wiele. Snob z kolei kojarzy się nam z osobą przemądrzałą, przekonaną o swojej